Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Rob van Veen Prikbord Prikbord 01 Prikbord 02 Prikbord 03 Prikbord 04 Prikbord 05 Prikbord 06 Boek belicht okt 11 Lezersforum Index Index A - F 01 Index A - F 02 Index G - K Index G - K 01 Index L - Q Index R - Z Index R - Z 01 Fictie Fictie 01 Fictie 02 Fictie 03 Fictie 04 Fictie 05 Fictie 06 Fictie 07 Fictie 08 Fictie 09 Fictie 10 Fictie 11 Fictie 12 Fictie 13 Fictie 14 Fictie 15 Fictie 16 Fictie 17 Fictie 18 Fictie 19 Fictie 20 Fictie 21 Fictie 22 Fictie 23 Fictie 24 Fictie 25 Fictie 26 Fictie 27 Fictie 28 Fictie 29 Fictie 30 Fictie 31 

Fictie

John Grisham – De belofte 12+(A.W. Bruna Uitgevers B.V., 2010)We kennen de Amerikaanse schrijver John Grisham van zijn uiterst succesvolle thrillers voor volwassenen, deels ook verfilmd. Veel van zijn verhalen spelen zich af binnen de muren van de rechtbank. Dat is niet verwonderlijk, want Grisham studeerde rechten en werkte jaren als advocaat. In zijn eerste jeugdboek blijft hij bij zijn leest. De hoofdpersoon, de dertienjarige Theo Boone, is de zoon van een advocatenechtpaar. Theo kent iedere rechter, politieman en griffier en is goed ingevoerd in de wereld van wetten, regelgeving en rechtspraak. Strattenburg, de woonplaats van Theo en tevens het decor voor deze goed geschreven jeugdthriller, wordt op zekere dag opgeschrikt door de brute moord op Myra Duffy. Belangrijkste verdachte is haar echtgenoot Peter Duffy. Het ontbreekt het Openbaar Ministerie aan overtuigend bewijsmateriaal en de kans is groot dat hij zal worden vrijgesproken. Theo volgt de rechtszaak op de voet. Dan, op een dag, komt Theo in contact met een onbekende getuige die het proces geheel op zijn kop kan zetten. Een jonge Mexicaan, medewerker van de golfbaan waar de heer Duffy dagelijks speelde, heeft hem op het tijdstip van de moord zijn huis zien binnengaan, dezelfde woning waar niet veel later zijn echtgenote dood wordt aangetroffen. De man wil onder geen beding getuigen. Hij heeft namelijk geen verblijfsvergunning en vreest voor onmiddellijke uitzetting. Theo ziet zichzelf nu geplaatst voor een groot dilemma. Een koelbloedige moordenaar dreigt zijn straf te ontlopen. Kan hij dit voorkomen zonder zijn illegale vriend te verraden?Grisham bewijst met deze roman dat hij ook voor jongeren kan schrijven. Het verhaal boeit tot en met de laatste bladzijde en brengt tussen de regels door de lezer ook de nodige kennis bij over het Amerikaanse rechtssysteem. De belofte smaakt wat mij betreft naar meer. Volgens de uitgever worden we op onze wenken bediend, want er volgen nieuwe delen in deze zogenaamde Kid Lawyer-serie.www.eenboekjeopen.nl

Fictie

Jowi Schmitz – Ik heet Olivia en daar kan ik ook niks aan doen 10+(Lemnicaat, 2011)De tienjarige Olivia Marenburg woont met haar vader John in een boot in de tuin naast de kapsalon. John is herenkapper. Het wonen in een boot is een tijdelijke situatie. Olivia’s vader beweert namelijk dat ze na het overlijden van hun vrouw/moeder vanuit het kleine Friese dorp waar ze eerst woonden op doortocht zijn en dus is het enigszins behelpen in de veel te krappe kajuit. In Friesland, in de directe nabijheid van zijn schoonouders, deed alles John te veel denken aan zijn overleden echtgenote. Daarom was hij er met zijn dochter van het ene op het andere moment tussen uitgeknepen.De kordate Olivia neemt op zekere ochtend het besluit naar school te gaan. Haar vader lijkt het allemaal niet echt te boeien. Hij is voor het moment vooral de kluts kwijt en verliest zich herhaaldelijk in onbedaarlijke huilbuien waarbij hij dan getroost moet worden door zijn dochter. De best gelukte avonden zijn volgens de hoofdpersoon de vrijdagavonden waarop ze gezamenlijk een cake bakken om daarna op het dek van de boot te kijken naar de lucht boven de huizen.Tot overmaat van ramp is ook de urn met as van Olivia’s gecremeerde moeder zoek. Hij zou worden nagestuurd, maar blijkbaar kan het uitvaartcentrum de nieuwe verblijfplaats van Olivia en John niet traceren.Op school sluit Olivia vriendschap met klasgenoot Sascha, een jongen bij wie ze zich veilig voelt. Haar vader raakt op zijn beurt bevriend met Sonja, de corpulente buurvrouw. Bij haar in huis vinden John en Olivia in het slot van het verhaal een nieuw en warm onderkomen en nemen ze definitief afscheid van de tijdelijkheid van het leven op de ‘moederboot’, die verhuist naar de haven.De geschiedenis laat zien hoe Olivia en John, ieder op hun eigen wijze, omgaan met hun verdriet. Het is zoals Olivia’s oma het zei: ‘We gaan van mensen houden en dan vertrekken ze weer.’Stilistisch mooi en zorgvuldig vertelt Schmitz haar verhaal over vriendschap, ouder worden, maar vooral ook afscheid nemen. De gebeurtenissen ontroeren, niet in de laatste plaats omdat de hoofdpersoon met al haar emoties en onzekerheden zo authentiek en levensecht is neergezet.Schrijfster en journaliste Jowi Schmitz was theaterrecensente voor NRC Handelsblad en schrijft sinds 2007 voor de Volkskrant. Ze woonde een tijdlang in New York, waar ze in metro's en Starbucks-koffiezaken schreef aan haar debuutroman voor volwassenen, Leopold, die in 2005 bij Cossee verscheen. Ik heet Olivia en daar kan ik ook niks aan doen is haar eerste boek voor de jeugd. Een leuke bijkomstigheid in dit verband is dat de schrijfster zelf op een woonboot woont.www.eenboekjeopen.nl

Annabel Pitcher – Mijn zus woont op de schoorsteenmantel 15+(Pimento, 2011)Mijn zus Rose woont op de schoorsteenmantel. Nou ja, stukjes van haar dan. Drie vingers, haar rechterelleboog en haar knieschijf liggen begraven op een begraafplaats in Londen. Mijn ouders kregen heel erge ruzie toen de politie delen van haar had gevonden. Mam wilde een graf waar ze naartoe kon. Maar pap wilde een crematie en de as in zee strooien.Deze eerste zes zinnen van de debuutroman van Annabel Pitcher maken onmiddellijk indruk en nodigen absoluut uit om verder te lezen. Wie dat doet, komt niet bedrogen uit. Mijn zus woont op de schoorsteenmantel is het beste boek dat ik de laatste tijd heb gelezen en ik voorspel deze Young Adultroman een grote toekomst!Waar gaat het verhaal over? Jamie woont in Londen. Hij is vijf jaar oud als zijn tienjarige zus Rose bij een terroristische aanslag door moslimextremisten om het leven komt. Sindsdien is er weinig over van het ooit zo gelukkige gezin. Vijf jaar later is zijn vader aan de drank en gevlucht uit Londen. Zijn moeder is er met een andere man vandoor, nota bene haar therapeut uit de praatgroep. Zijn oudere zus Jasmine, tweelingzus van Rose, lijdt aan anorexia. Het enige lichtpuntje in Jamies leven is zijn kat Roger. En Suneya, een moslimmeisje in zijn nieuwe klas. Maar na de dood van Rose haat Jamies vader alles wat met moslims te maken heeft en Jamie moet zijn vriendschap met Suneya angstvallig geheimhouden. De tweestrijd waarin de hoofdpersoon verkeert wordt door de schrijfster knap en geloofwaardig onder woorden gebracht. Kiest Jamie voor een openlijke omgang met Suneya, of blijft hij loyaal aan zijn vader die achter het gezicht van iedere moslim een terrorist ziet? Jamie hunkert naar aandacht en liefde van zijn moeder in een omgeving waar de huiselijkheid en geborgenheid van een ouderwets gezin ver te zoeken zijn. Maar zijn moeder hult zich in absoluut stilzwijgen. Ze stuurt Jamie per post wel een Spiderman-T-shirt voor zijn verjaardag dat hij vervolgens niet meer uittrekt, omdat zijn moeder het hem zelf moet hebben zien dragen. Uiteindelijk blijkt dat zij zelfs zijn verjaardag was vergeten en dat Jasmine in werkelijkheid de geefster is van het kledingstuk. In een ultieme poging de aandacht te trekken van zijn ouders haalt Jamie zijn zus Jasmine over samen mee te doen aan een talentenjacht, Britain’s Got Talent. Het is een actie met grote gevolgen … .Door het dramatische onderwerp en de directe manier van vertellen worden jongeren door dit verhaal beslist geraakt. Zonder valse emoties, ingetogen en met veel gevoel voor humor geeft Pitcher een goed uitgewerkt psychologisch portret van Jamie. Een hartverscheurend, tragisch en bij vlagen ook hilarisch verhaal dat goed is voor beurtelings een lach en een traan. Een boek ook dat na lezing nog lang in je hoofd blijft zitten. Een geschiedenis met een hele bijzondere sfeer waarbij lezers niet snel zullen afhaken. Ondanks de leeftijd van de hoofdpersoon (10) is dit boek toch vooral bedoeld en geschikt voor jongeren vanaf vijftien jaar.Auteur Annabel Pitcher studeerde Engelse literatuur aan de universiteit van Oxford en wilde altijd al schrijfster worden. Na haar studie was ze enkele jaren lerares, maar de drang om te schrijven bleef. Ze nam daarom ontslag en ging reizen. De aantekeningen die ze maakte in Peruviaanse bussen, in het Amazonegebied en in de schaduw van Vietnamese tempels vormden de basis voor Mijn zus woont op de schoorsteenmantel.Neemt u van me aan: we gaan nog veel van deze getalenteerde schrijfster horen!www.eenboekjeopen.nl



Eenboekjeopen.nl

over jeugdliteratuur