Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Rob van Veen Prikbord Prikbord 01 Prikbord 02 Prikbord 03 Prikbord 04 Prikbord 05 Prikbord 06 Boek belicht okt 11 Lezersforum Index Index A - F 01 Index A - F 02 Index G - K Index G - K 01 Index L - Q Index R - Z Index R - Z 01 Fictie Fictie 01 Fictie 02 Fictie 03 Fictie 04 Fictie 05 Fictie 06 Fictie 07 Fictie 08 Fictie 09 Fictie 10 Fictie 11 Fictie 12 Fictie 13 Fictie 14 Fictie 15 Fictie 16 Fictie 17 Fictie 18 Fictie 19 Fictie 20 Fictie 21 Fictie 22 Fictie 23 Fictie 24 Fictie 25 Fictie 26 Fictie 27 Fictie 28 Fictie 29 Fictie 30 Fictie 31 

Fictie 17

Fictie

Ellen Tijsinger - De rode vlieger(Van Goor, 2001)Thom en Sophie wonen in een niet bij nader genoemd dorp in de kuststreek. Thom is docent kunstgeschiedenis, maar het liefst brengt hij al zijn tijd door in zijn atelier. Op zekere dag neemt hij dan ook ontslag.Ze hebben drie kinderen: Laura, Iris en Robin. Vooral Laura en Iris hebben een sterke band met hun opa die in een huisje aan zee woont. Vaak zitten ze met zijn drieën op een bankje op het hoogste duin. Opa vertelt dan prachtige verhalen. 'Ik hoor ze van de wind', zegt hij altijd. De kleine Iris kan er maar niet genoeg van krijgen.Het valt voor het gezin niet mee de eindjes aan elkaar te knopen nu Thoms vaste inkomsten zijn weggevallen. Iris heeft zelfs een eigen hondenuitlaatdienst in het leven geroepen. Het valt bij Sophie dan ook verkeerd als haar man een belangrijke opdracht, hem gegund door de gemeente, laat stuklopen op een klein verschil van inzicht.In de klas van Laura komt een nieuwe jongen. Hij heet Mike Verdongen en Laura voelt zich direct tot hem aangetrokken. Mike is met zijn moeder en zijn jongere broertje Jimmy verhuisd uit Amsterdam. Hij koestert de herinneringen aan zijn vader, die voordat hij verongelukte als huisarts werkte in de hoofdstad.Met opa gaat het niet goed. Hij wordt vergeetachtig en op zekere dag loopt hij vreemd uitgedost en behoorlijk verward bij Laura's middelbare school. Onderzoek wijst uit dat opa dementeert. Het is onvermijdelijk dat hij binnenkort geplaatst wordt in een verpleegtehuis. Bij het horen van dit nieuws lijkt Laura's wereld volledig in te storten. Gelukkig wordt ze opge-vangen door Mike met wie ze goed kan praten. De vriendschap tussen hen wordt inniger en ze brengen veel tijd samen door. Ondertussen bezoekt Sophie verschillende tehuizen. Ze schrikt van het gebrek aan liefde en warmte dat ze er vindt. In zo'n kille omgeving mag grootvader nooit belanden.Opa's toestand gaat snel achteruit. Zijn goede momenten worden schaarser en hij haalt steeds gekkere dingen uit. Hij hamstert levensmiddelen alsof het oorlog is, haalt zijn huis overhoop, loopt in pyjama over straat, noemt oma zijn moeder en verwisselt Sophie met haar zuster Anna uit Brugge. Laura's naam heeft hij al enige tijd niet meer uitgesproken.Laura en Sophie bezoeken Huize Stroijenborch, het eerste verpleegtehuis dat geschikt lijkt voor opa. Maar hij kan er nog niet terecht en hij wordt daarom geplaatst op een wachtlijst.Als opa vanaf het dak van zijn huis voorbijgangers bekogelt met dakpannen, is de maat vol. Voorlopig logeert hij bij Sophie en Thom.Laura is blij, maar het blijkt al snel dat opa's verzorging zijn familie voor grote problemen stelt. Hij kan geen moment alleen gelaten worden. Op een nacht betrapt Laura hem in zijn blootje bij de koelkast waar hij uit een blikje kattenvoer eet.De band tussen de families van Laura en Mike wordt hechter. Ze knappen elkaars huizen op en trekken vaker samen op.In de zomervakantie blijft Laura in tegenstelling tot de anderen thuis. Ze vindt het niet erg, want ze wil graag bij opa zijn en ze helpt haar moeder met het opruimen van opa's zolder.Als iedereen weer thuis is en enthousiast praat over alle belevenissen heeft opa plotseling een helder moment. Hij noemt Laura bij haar naam en informeert waarom zij niet een weekje is weggeweest. Hij vraagt naar haar viool, omdat hij haar al zo lang niet meer heeft horen spelen. Het maakt Laura gelukkig dat ze opa blij kan maken met haar muziek.Dan komt er bericht dat er in Huize Stroijenborch een kamer vrij is. Op een zondagmorgen komen tante Anna, oom Pierre en hun kinderen Charlotte en Marc uit Brugge over. Met opa in een rolstoel maken ze een wandeling door het duin. Groot is de verrassing als ze zien dat het beeld De goede vangst is geplaatst op een marmeren sokkel in het duin op opa's lievelingsplekje. Thom heeft het toch op een akkoordje kunnen gooien met het gemeentebestuur.De hoofdpersoon in het verhaal is Laura. Haar leeftijd wordt nergens genoemd, maar ze is een middelbare scholiere van vermoedelijk veertien jaar. We hebben te maken met een personale vertelsituatie. Als lezer maak je de gebeurtenissen mee door de ogen van Laura, een gevoelig meisje met een zeer sterke band met haar grootvader. Ze is muzikaal en komt uit een artistiek nest. Haar opa begeleidt haar tijdens haar vioolspel op de piano. Haar vader is beeldend kunstenaar en haar moeder mag graag schilderen.In dit eigentijdse verhaal verstrijken in totaal ongeveer vier maanden tijd. De gebeurtenissen beginnen ergens in het voorjaar en eindigen in de zomervakantie. Gedurende dit vrij krappe tijdsbestek verminderen de geestelijke vermogens van opa in een rap tempo. Hij dementeert en zijn ziekte vormt het belangrijkste thema van het verhaal. Daarnaast gaat Tijsinger in op onderwerpen als verliefdheid, de dood en eenzaamheid.Overigens komt de lezer die zich met behulp van de titel en de illustratie op het omslag een eerste indruk wil vormen van het boek bedrogen uit. De tekening van het dromerige meisje staat nogal op zichzelf. Het zou de hoofdpersoon kunnen zijn, maar dat hoeft niet per se. Over Laura's uiterlijk komen we namelijk niet meer aan de weet dan dat één van haar voortanden scheef staat.De titel verwijst naar de vlieger die Mike maakt van rood papier. Zijn vader ging vroeger vaak met hem vliegeren, omdat het je een vrij en zorgeloos gevoel gaf. Het hielp je door moeilijke tijden heen. Hij maakt nu ook een vlieger voor Iris. Als ze hem samen oplaten, draait hij cirkels en maakt hij duikvluchten. Volgens Iris schrijft hij letters en ze is ervan overtuigd dat de wind zo zijn verhalen doorgeeft.De schrijfster weet op treffende wijze de gevoelens van onmacht van Laura te verwoorden. Als zij ziet hoe haar grootvader steeds verder de grip op de werkelijkheid en het heden verliest, is zij de wanhoop nabij.Tijsingers taalgebruik is beeldend, krachtig en soms zelfs poëtisch in zinnen als: 'De wind is rustig en de golven knabbelen aan het strand. Een meeuw scheert laag over en vliegt zijn schelle kreet achterna.' (p. 8)Ik vind het jammer dat het boek zo weinig humor bevat. Er is weinig of eigenlijk geen reden tot lachen. De hoofdpersoon is soms zo zwaarmoedig dat ik er als lezer opstandig van werd. Hoe graag had ik Laura eens flink door elkaar willen schudden! Haar willen inpeperen: 'Kom op meid, maak ook eens een lolletje. Het leven heeft je nog zoveel te bieden. Je bent veertien, doe normaal!'Het toeval speelt een belangrijke rol. Uitgerekend op het moment dat Laura dreigt te verdrinken in een mui wordt ze gered door Mike. En Jimmy's val door het glazen dak van het atelier wordt gebroken door het vissersnet van De goede vangst, het beeld dat Thom vervaardigde in opdracht voor een naburig vissersdorp maar dat de werkplaats door een toevallige samenloop van omstandigheden nog niet had verlaten.Het verhaal heeft een gesloten einde. Voor opa is er een plaatsje in Huize Stroijenborch vrijgekomen. En de sculptuur waarvoor hij ooit model stond, krijgt een fraaie plek naast zijn lievelingsbank op de top van het hoogste duin.

Karla Stoefs – De schreeuw op de muur(Davidsfonds/Infodok, 2007)Lana verhuist naar het platteland. Ze ziet erg tegen de verhuizing op. Niet alleen moet ze straks haar beste vriendin Jorien missen, maar tevens de bedrijvigheid van de stad. Het nieuwe huis blijkt zijn naam L’esgargot eer aan te doen. Een enorm leger van naaktslakken heeft bezit genomen van de kelder en de talrijke vochtige kamers in het naargeestige pand. De woning maakt een buitengewoon vervallen en onvriendelijke indruk. Ook de grote tuin is een oerwoud. Lana voelt zich er verre van thuis. De verhuizing komt de verstandhouding tussen moeder en dochter zeker niet ten goede. Die was na de dood van grootvader toch al flink bekoeld. Lana houdt haar moeder verantwoordelijk voor opa’s gedwongen opname in een bejaardentehuis. Niet lang daarna kwam hij te overlijden. In haar nieuwe woonplaats krijgt Lana te maken met een groep onvriendelijke buurtkinderen. Zij blijken een speciale band te hebben met L’esgarcot. Geleidelijk ontrafelt Lana het mysterieuze verleden van het huis en rekent zij af met haar pestkoppen. De schreeuw op de muur is weer zo’n bijzonder verhaal van onze zuiderburen. Het verhaal is spannend, kent vele onverwachte wendingen, heeft humor en is zo geschreven dat je je als lezer goed kunt inleven in de ik-persoon. Een aanrader voor leerlingen in de eerste en tweede klas.

Stasia Cramer - De prijs van de cross(Elzenga, 1996)Textielfabrikant Vanderlinde, pensionklant op Liberty Love (eigendom van de schatrijke weduwe mevrouw Sanders-Tegevoor), is van plan een nieuw model broek op de markt te brengen. Als hij een groepje jongelui, eveneens klanten op Liberty Love, lachend over de hei ziet galopperen, krijgt hij een briljant idee. In de reclamecampagne moet de nieuwe broek gekoppeld worden aan het beeld van jonge mensen met paarden. Als start voor de promotiecampagne organiseert hij een cross over de hei. De winnaar wordt hoofdpersoon in tv-spots, De nummer twee ontvangt een bedrag van tienduizend gulden.Alle ruiters van Liberty Love doen mee. Daar zijn de vierentwintigjarige stalknecht Igor, het lievelingetje van mevrouw Sanders. Hij berijdt Loverboy, de achtjarige hengst van zijn bazin.Anne van achttien zit nog op school en helpt vaak in de stallen. Na de havo wil ze een opleiding voor instructrice volgen. Ze rijdt op Lady Love, ook een paard van mevrouw Sanders.De knappe zestienjarige Joyce, leerling in 4 vwo, berijdt een eigen paard: Amor.Arnoud, negentien jaar oud, heeft verkering met Joyce. Hij zit op de heao en heeft ook een eigen paard: Dollar.De zestienjarige Sylvia houdt er een nogal vrije levensstijl op na. Haar paard heet Peacock.Miranda, vijftien jaar oud, rijdt op Happy, het paard van Vanderlinde. Ze hoopt ooit een eigen paard te kunnen kopen.Steve van achttien rijdt op Zorba. Zijn vader is van Amerikaanse afkomst.Tot slot is daar de zeventienjarige Robin, bevriend met Steve. Hij is een levensgenieter en vrij populair bij de meisjes. Robin heeft een jachtpaard, dat luistert naar de naam Bumper.Ieder heeft zo zijn eigen reden om de eerste of juist de tweede prijs in de wacht te willen slepen.Zo wil Arnoud de tienduizend gulden gebruiken voor het opzetten van een eigen beleggingsmaatschappij.En Anne kan het geld best gebruiken voor de aankoop van een eigen paard dat ze nodig heeft voor de instructeursopleiding.De zeven deelnemers aan de race bereiden zich zo goed mogelijk voor. Daarbij gaat het er niet altijd even eerlijk aan toe.Steve en Robin bijvoorbeeld experimenteren met valium waarmee ze de paarden van hun concurrenten willen versuffen.De verhouding tussen Arnoud en Joyce komt onder zware druk te staan, als Sylvia Arnoud met succes verleidt.Uiteindelijk breekt de dag van de race aan. Miranda is de grote favoriete. Vanderlinde heeft voor haar een echt militarypaard gekocht, omdat Happy geblesseerd is. Maar tegen alle verwachtingen in zijn het Joyce en Steve die als eersten gelijktijdig over de finish gaan. Sylvia eindigt op een derde plaats.Joyce en Steve die steeds meer voor elkaar zijn gaan voelen, besluiten de geldprijs te besteden aan een goed doel: de door hen zelf op te richten Vereniging tot Bescherming van het Paard.De prijs van de cross is het eerste deel in de serie Liberty Love, een reeks van verhalen over strijd en intriges op een pensionstal voor paarden in het Gooi.In De prijs van de cross (deel 2, Een stal van goud?, verschijnt in het voorjaar), beschrijft Stasia Cramer op meeslepende wijze het turbulente leven van een aantal pubers. Het verhaal heeft alle ingrediënten van de soaps, zoals we die van de televisie kennen: liefde, hartstocht, geld en ambitie. De schrijfster zelf noemt haar boek dan ook een rasechte paardensoap. Zoals dat in soaps gebruikelijk is, bedient Cramer zich van tal van clichés en stereotypen. Zo is Sylvia de nietsontziende femme fatale. De naïeve Arnoud wordt één van haar slachtoffers. Anne is Sylvia's tegenbeeld: onaantrekkelijk en niet vermogend. In haar ambities gaat Anne heel ver. Ze schuwt zelfs een middel als chantage niet.Door haar vlotte, eigentijdse dialogen komen de personen in het verhaal van Cramer goed tot leven, hoewel zij aan de karakterontwikkeling niet bijzonder veel aandacht besteedt.In de wereld van de soap staat niets vast. Duurzame relaties blijken na verloop van tijd toch stuk te kunnen lopen. Zo ook in De prijs van de cross. De lezer krijgt inzicht in een ingewikkeld netwerk van onderlinge, deels geheim gehouden relaties. De weduwe Sanders is heimelijk verliefd op haar stalknecht Igor. Sylvia verleidt Igor, maar ook Arnoud (met voor beide heren rampzalige gevolgen). De getrouwde meneer Vanderlinde flirt met Miranda. Miranda echter voelt zich meer aangetrokken tot vrouwen en laat zich verleiden door ..., jawel Sylvia! Joyce scharrelt weer met Steve.De tieners die de stallen op Liberty Love huren, zijn bijna allen afkomstig uit een rijk milieu. Dat kan ook niet anders, want voor een stal moeten de pensionklanten maandelijks duizend gulden betalen.Gaandeweg het verhaal wordt de uitslag van de wedstrijd zo belangrijk dat vriendschappen verdwijnen en plaatsmaken voor haat en nijd.We hebben te maken met een alleswetende verteller die in de huid kruipt van alle personen en de lezer inzicht geeft in hun gedachten.Het wisselende perspectief houdt de vaart in het verhaal.De geschiedenis heeft een gesloten einde: Joyce en Steve zijn de gelukkige winnaars van de race.



Eenboekjeopen.nl

over jeugdliteratuur