Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Rob van Veen Prikbord Prikbord 01 Prikbord 02 Prikbord 03 Prikbord 04 Prikbord 05 Prikbord 06 Boek belicht okt 11 Lezersforum Index Index A - F 01 Index A - F 02 Index G - K Index G - K 01 Index L - Q Index R - Z Index R - Z 01 Fictie Fictie 01 Fictie 02 Fictie 03 Fictie 04 Fictie 05 Fictie 06 Fictie 07 Fictie 08 Fictie 09 Fictie 10 Fictie 11 Fictie 12 Fictie 13 Fictie 14 Fictie 15 Fictie 16 Fictie 17 Fictie 18 Fictie 19 Fictie 20 Fictie 21 Fictie 22 Fictie 23 Fictie 24 Fictie 25 Fictie 26 Fictie 27 Fictie 28 Fictie 29 Fictie 30 Fictie 31 

Fictie 20

Frank Geleyn – De Vesuvius & ik(De Eenhoorn, 2005)De hoofdpersoon in deze roman is de zestienjarige Siska. Drie jaar geleden beleefde zij tijdens een zomervakantie met haar ouders op de Vesuvius een drama Zij werd toen verkracht door Alessandro, een Italiaanse gids. Hij kwam er af met twee jaar cel, waarvan één jaar voorwaardelijk. Maar Siska’s leven werd volledig overhoop gehaald. Met dat gegeven wenst ze nu schoon schip te maken door deel te nemen aan een excursie van school. In Italië zal ze de plaatsen waaraan ze zulke nare herinneringen heeft opnieuw bezoeken. Daar zal ze aan de rand van de krater van de Vesuvius de confrontatie aangaan met haar verleden. Gedurende de reis die voert langs tal van toeristische trekpleisters vertelt Siska haar relaas beetje bij beetje aan haar vriendin Emma. Aan het slot van de geschiedenis wordt duidelijk dat het weerzien met de slapende vulkaan nog een extra verrassing in petto heeft. Alessandro is namelijk terug! Hij leidt net als voorheen toeristen rond. Dit is het derde boek van Geleyn. Na verhalen over pesten en zelfmoord nu een verhaal over verkrachting. Geen eenvoudig onderwerp, maar het pleit voor de Vlaamse auteur dat de geschiedenis nergens te zwaarwichtig wordt. Siska stopt haar emoties niet weg, praat er over met haar vriendin en rekent tijdens de Italië-trip definitief af met al haar angstdromen (cursief in het boek opgenomen). Geleyn schrijft gemakkelijk. Wat opvalt, zijn de nauwkeurige beschrijvingen van de plaatsen die Siska, haar klasgenoten en de begeleidende docenten bezoeken. De auteur, zelf werkzaam in het onderwijs, kent als liefhebber van de Italiaanse cultuur de locaties op zijn duimpje. Wat mij betreft een aanrader voor leerlingen in de bovenbouw van het havo en vwo. De leerkracht die het onderwerp verkrachting in zijn lessen bespreekbaar wil maken, kan baat hebben bij de lijst met adressen en telefoonnummers van hulpverleners voorin het boek.

Fictie

Joost Heyink – De vlucht(Van Holkema & Warendorf, 2009)Het was even stil rond Joost Heyink. De vlucht, lijkt in meerdere opzichten op zijn voorlaatste jeugdboek Morgen sla ik terug (2007). Ook nu is er een dominante, agressieve vader die te diep in het glaasje kijkt en die zijn gezin de stuipen op het lijf jaagt. En ook in dit verhaal slaan de hoofdpersonen, niet bestand tegen zoveel onredelijkheid, op de vlucht. Katja van Buren (17) is zwanger en zij is vastbesloten het kind te houden. Daar wil haar vader echter niets van weten en geholpen door haar neef Steven Marsman (16) sluipt Katja in het holst van de nacht het huis uit en gaat er in haar vaders auto vandoor. Deze scene toont opvallend veel gelijkenis met het fragment in Morgen sla ik terug waar Rob Franke en zijn moeder per auto vluchtten in de anonimiteit. Vanaf dit moment krijgt de geschiedenis meer een eigen karakter. Terwijl de politie, aangespoord door een ziedende Barend van Buren, een grootscheepse zoekactie op poten zet, slagen Katja en Steven er op een knappe en creatieve manier in hun achtervolgers steeds weer op een dwaalspoor te zetten. Na drie dagen komt er een einde aan hun vlucht in de hoofdstad. De vlucht is zeker niet Heyinks sterkste boek, maar leest wel weer als een trein. Het verhaal ademt die typische sfeer waarop Heyink patent lijkt te hebben en waardoor jonge lezers niet snel zullen afhaken. Het verteltempo ligt aangenaam hoog, de dialogen zijn vlot en met het nodige gevoel voor humor opgetekend en er is een sterk en verrassend plot. Wat mij betreft een aanrader voor leerlingen in de tweede en derde klas.

Annette Curtis Klause - De zilveren kus(Elzenga, 1999)Het verhaal speelt zich af in deze tijd, in een niet bij naam genoemde plaats, ergens in de Verenigde Staten van Amerika.Met veel gevoel vertelt Curtis Klause het aandoenlijke verhaal van het meisje Zoë dat zich geïsoleerd voelt in een wereld die haar slechts vijandig lijkt. Haar moeder met wie ze een innige band heeft, is ernstig ziek. Ze heeft kanker en is door de doktoren opgegeven. Haar vader heeft alleen nog oog voor zijn vrouw en laat zijn dochter aan haar lot over. Tot overmaat van ramp laat Zoë's beste vriendin Lorraine weten binnenkort te verhuizen naar een uithoek van het land.Zoë voelt zich in toenemende mate buitengesloten, alleen en onbegrepen. Dan ontmoet ze de vampier Simon.Simon werd in de zeventiende eeuw geboren in Schotland als jongste in een gezin met twee kinderen. Een bezoek van Wulfram von Grab, een zakenvriend van zijn vader, zette het leven van Simons familie volledig op zijn kop. De man leek al snel een ongezonde belangstelling te hebben voor de oudere zoon Christopher en op een morgen verdween hij spoorloos met het jonge kind. Simons moeder was ontroostbaar en de eens zo levenslustige en vrolijke vrouw veranderde zienderogen in een geestelijk wrak. Op sommige avonden meende ze Christoper 's avonds in het maanlicht buiten het raam te zien dwalen. Haar man dacht dat ze ijlde, totdat ze met een opengesneden hals dood in de tuin werd gevonden.Simon miste zijn moeder enorm. Hij groeide op tot een losbandige jongeman, die zijn dagen gewoonlijk doelloos in de kroegen sleet. Op zekere dag bracht een jonge fakkeldrager hem met een list in contact met een vampier, die langzaam al het leven uit hem wegzoog. De man bleek Wulfram von Grab en zijn jonge knecht was Simons doodgewaande broer. Christopher onthulde dat hij zelf was veranderd in een vampier en dat hij, om zijn trouw aan zijn meester te bewijzen, hun moeder had vermoord.Simon liet zich door Christopher overhalen zelf een vampier te worden en wist zo aan Von Grab te ontsnappen. Vanaf dat moment dwaalt Simon zelf als een menselijke bloedzuiger rond. Hij behield echter een menselijk gezicht en zoekt zijn voedsel vooral in dierlijk bloed.Net als Zoë voelt ook Simon zich enorm eenzaam. Hij ziet het als zijn taak zijn jongere broer uit de weg te ruimen en achtervolgt hem over de hele wereld. Christopher heeft al veel leed aangericht. Met een onschuldig gezicht klampt hij zich in de nachtelijke uren vast aan jonge vrouwen en vraagt hen om hulp, zogenaamd omdat hij de weg kwijt is. Vervolgens bespringt hij zijn slachtoffers, zuigt al het bloed uit hun leven en snijdt met een mes de halzen door om zo de sporen van zijn hoektanden uit te wissen.Zoë en Simon voelen zich onmiddellijk tot elkaar aangetrokken. Zoë voelt zich veilig bij Simon, ondanks diens ware aard. Ze kan bij hem zichzelf zijn en ze vertrouwt hem al haar gedachen en gevoelens toe. Dat is wederzijds. Ook Simon neemt Zoë volledig in vertrouwen. Uit liefde voor haar weet de vampier Simon zich te beheersen en hij doet haar geen pijn.Zoë besluit Simon te helpen Christopher te doden. In het park graaft Simon een diepe kuil vol scherp gepunte staken. Als de avond valt, lokt Zoë het jongetje naar het park. Simon volgt op veilige afstand, maar zijn broertje ontdekt hem en er volgt een worstelpartij. Bijna weet Christopher in de gedaante van een vleermuis te ontkomen, maar Simon voorkomt dit door een hanger met een kruisje van Zoë in de lucht te werpen. Het sieraad blijft om de vleermuis hangen en Christopher stort vol brandwonden neer. Hij rolt in de kuil, wordt doorboord door twee staken en sterft.De volgende avond nemen Zoë en Simon afscheid in het park. Op een bank wachten ze in elkaars armen tot de zon opkomt. Als de dag aanbreekt, vervaagt Simon in het eerste zonlicht en lost langzaam op. Eindelijk is hij vrij. Zijn laatste woorden zijn: ,,Ik heb je lief, Zoë.''Uitgeverij Elzenga in Amsterdam bouwde de laatste jaren een stevige reputatie op in het griezelgenre. Met auteurs als Tais Teng, Paul van Loon, Eddy C. Bertin, Jaques Weijters en Bies van Ede werd de markt in een hoog tempo bestookt met horrorverhalen, de ene geschiedenis nog huiveringwekkender dan de andere. Over de kwaliteit zullen de meningen zeer verschillen. Dat neemt niet weg dat veel jongeren smullen van griezelverhalen en Elzenga speelt daar handig op in met initiatieven als een griezelclub, een Griezelgenootschap en zelfs een eigen website op internet.Sommige boeken zijn mijns inziens de moeite waard en verdienen een plaats op de leeslijsten jeugdliteratuur in de onderbouw van het voortgezet onderwijs. Niet voor niets besteedde ik in vorige jaargangen van het tijdschrift Jeugdliteratuur in de basisvorming aandacht aan De griezelbus 3 van Van Loon (jaargang 2, no. 1), Dode Ogen van Tais Teng (jaargang 3, no. 1), Jij bent van mij! (jaargang 1, no. 2) en Dood Spel, beide van Weijters (jaargang 3, no. 1).De zilveren kus is een nieuw deel in de serie Horror Time, bedoeld voor jongeren vanaf dertien jaar. Evenals de andere titels in deze reeks betreft het hier een horrorgeschiedenis, maar daarmee stopt elke verdere gelijkenis. Het boek is namelijk veel meer dan zo maar een griezelig verhaal over een vampier.Annette Curtis Klause vertelt in de eerste plaats het verhaal van een bijzondere liefde tussen twee eenzame jonge mensen die door het lot zijn samengebracht. De schrijfster geeft een uiterst integer relaas over het omgaan met een ongeneeslijke ziekte en het leren aanvaarden van de dood.Werkelijk prachtig is de portrettering van de twee hoofdpersonen. Het wissselende perspectief en de psychologische diepgang dragen er in hoge mate toe bij dat de lezer zich niet alleen kan identificeren met Zoë en Simon, maar tevens in staat is hun innerlijke ontwikkeling van het begin tot het einde nauwkeurig te volgen. Complimenten ook voor Liesbeth Swildens, die er in geslaagd is alle emoties en gevoelens in de Nederlandse vertaling vast te houden.Een minpuntje vind ik de illustratie op het omslag. Illustratrice Camilia Fialkowski heeft niets van het verhaal begrepen of anders het boek niet gelezen. Dat laatste lijkt me nog het meest aannemelijk, want de kille en doodse figuren op de tekening lijken in geen enkel opzicht op de werkelijke verhaalfiguren.De zilveren kus boeit en ontroert van de eerste tot en met de laatste bladzijde. Het slot is schitterend: het afscheid tussen Zoë en Simon doet pijn, maar er is tevens plaats voor hoop en blijdschap. Simon is bevrijd van zijn verleden. Er is een einde gekomen aan zijn verdoemde bestaan als vampier en Zoë heeft hem daarbij geholpen. Ze moest haar geliefde loslaten en dat was niet eenvoudig. Dat ze dit toch kon opbrengen en zijn besluit accepteerde laat zien dat ze geestelijk is gegroeid en een meer volwassen kijk heeft gekregen op het leven. In die zin kan er een parallel worden getrokken met een afscheid dat nog moet komen. Zoë lijkt nu in staat om de dood van haar moeder te verwerken.Toegegeven, ze zal het verder alleen moeten doen 'maar om de een of andere reden was het niet langer een angstwekkende gedachte.' (p. 172)Ik vind dit boek in zijn soort een absolute topper en ben van mening dat het door zijn onmiskenbaar literair gehalte ver uitstijgt boven de overige delen in de serie Horror Time. In die zin vind ik de waarschuwende opmerking op de achterkant - 'voor ervaren griezelaars' - eigenlijk misplaatst. Niet dat het verhaal niet spannend of griezelig zou zijn. Integendeel! Maar De zilveren kus heeft, behalve het griezelelement, nog zoveel meer te bieden.Stilistisch munt het verhaal uit in de beeldende en krachtige wijze waarop de schrijfster omgaat met de taal. Door de manier van vertellen, de lengte van de zinnen, het gebruik van beeldspraak en de aanwezigheid van nogal wat moeilijke woorden lijkt De zilveren kus meer geschikt voor jongeren met enige leeservaring. Ik schat in dat leerlingen in een tweede en/of derde klas havo/vwo goed met het boek uit de voeten kunnen. Dat neemt niet weg dat ook de betere lezers in het vmbo er plezier aan kunnen beleven.



Eenboekjeopen.nl

over jeugdliteratuur