Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Rob van Veen Prikbord Prikbord 01 Prikbord 02 Prikbord 03 Prikbord 04 Prikbord 05 Prikbord 06 Boek belicht okt 11 Lezersforum Index Index A - F 01 Index A - F 02 Index G - K Index G - K 01 Index L - Q Index R - Z Index R - Z 01 Fictie Fictie 01 Fictie 02 Fictie 03 Fictie 04 Fictie 05 Fictie 06 Fictie 07 Fictie 08 Fictie 09 Fictie 10 Fictie 11 Fictie 12 Fictie 13 Fictie 14 Fictie 15 Fictie 16 Fictie 17 Fictie 18 Fictie 19 Fictie 20 Fictie 21 Fictie 22 Fictie 23 Fictie 24 Fictie 25 Fictie 26 Fictie 27 Fictie 28 Fictie 29 Fictie 30 Fictie 31 

Fictie 25

Stasia Cramer - Een stal van goud?(Elzenga, 1997)Na De prijs van de cross verscheen van dezelfde schrijfster het vervolg: Een stal van goud?, een nieuw deel in de serie Liberty Love, een reeks verhalen over strijd en intriges op een pensionstal voor paarden in het Gooi.Cramer is zelf al enige tijd besmet door het paardenvirus en het is dan ook geen wonder dat haar verhalen zich voornamelijk afspelen in de hippische wereld. Ze mag zich verheugen in de belanstelling van een groot lezerspubliek dat de komst van een nieuw boek steeds met enthousiasme begroet. Elzenga bedacht een slimme, maar wel heel leuke promotiecampagne voor de serie Liberty Love: lezers kunnen zich gratis abonneren op een nieuwsbrief met informatie over de boeken. In de laatste nieuwsbrief prikkelt Cramer de nieuwsgierigheid van haar lezers door al iets te vertellen over In de race, het derde deel dat nog dit jaar zal verschijnen.Ook Een stal van goud? is een echte soap (Cramer heeft het over een paardensoap) geworden. Dezelfde personen die we in het eerste deel ontmoetten, spelen ook nu een hoofdrol. De stalknecht Igor, die in De prijs van de cross plotseling van het toneel verdween, maakt zijn rentree.Het verhaal begint op het moment dat Anne mevrouw Sanders, de eigenaresse van de pensionstal, dood in haar huis aantreft. Even later blijkt haar lichaam spoorloos te zijn verdwenen. Dit is het begin van een serie gebeurtenissen op en rond het landgoed Liberty Love, waar Igor voortaan de scepter zwaait. Mevrouw Sanders had hem in haar testament tot haar enige erfgenaam benoemd. Igor heeft weinig verstand van geldzaken en smijt het kapitaal, aangespoord door Robin, letterlijk over de balk.Het einde van het verhaal is wel erg onwaarschijnlijk: mevrouw Sanders bleek niet dood, maar had haar verdwijning geënsceneerd. In een kuuroord in Roemenië heeft ze haar gezicht laten liften en ze heeft er bovendien een ontwenningskuur voor alcohol ondergaan. In de wereld van de soap ligt nu eenmaal niets vast. Of het verhaal geloofwaardig is, is dus eigenlijk niet van belang. De amusementswaarde van dit verhaal is in ieder geval hoog en de lezers zullen dan ook reikhalzend uitzien naar het vervolg!

Fictie

Eline Terpstra - Een weg vol gevaar(Zwijsen - Zoeklicht Plus, 1999)In de reeks Zoeklicht Plus van Zwijsen verschenen dit voorjaar zes nieuwe titels. Zoals bekend is de serie uitermate geschikt voor leerlingen in de onderbouw van het voortgezet onderwijs die moeite hebben met lezen. Maar ook voor jongeren die lezen minder leuk vinden zijn de boeken interessant. Dat komt, omdat de verhalen zonder uitzondering eenvoudig zijn van opbouw. Ze bevatten over het algemeen veel actie en sluiten met thema's als verliefdheid, volwassen worden en toekomstplannen goed aan bij de belevingswereld van tieners.Voor de nieuwste serie is het de uitgever weer gelukt enkele gerenommeerde auteurs aan te trekken. Namen als Stasia Cramer (Verliefd in het kwadraat), Lydia Rood (Zomer zonder Andy) klinken u ongetwijfeld bekend in de oren. Iets minder bekend zijn die van Mariska Hammerstein (Paniek op de Razende Bol), Nanda Roep (Voor de eerste keer) en Roswitha Wiedijk (Jij hebt talent!). Maar wie is in hemelsnaam Eline Terpstra, de schrijfster van Een weg vol gevaar? Navraag bij de uitgever leert dat we hier te maken hebben met het debuut van een vijftienjarig (!) meisje. Eerst iets over het verhaal.Een weg vol gevaar speelt in de ijstijd. Hoofdpersonen zijn de jongen Nanno en zijn vriendin Tasja. Nanno, verstoten door zijn stam en overvallen door een sneeuwstorm, wordt gered door Tasja. Ze trekken samen verder, op weg naar Tasja's stam. Het is een lange, zware tocht, waarbij de zwangere Tasja door een vreemde clan wordt geroofd. Gelukkig weet Nanno zijn geliefde te bevrijden. Maar ook dan zijn ze er nog niet. De twee verblijven bij merkwaardige stammen, zoals de vegetarische Groentanden en moeten allerlei natuurgevaren trotseren. Als ze eenmaal het kamp van de Saiga-Antilope bereiken, doorstaat Nanno met succes een beproeving om opgenomen te kunnen worden in Tasja's stam. De twee worden door de sjamaan verbonden en Tasja brengt een mooi kind ter wereld.Eline Terpstra schijnt gefascineerd te zijn door alles wat te maken heeft met de ijstijd. Het is overduidelijk dat zij zich vooral heeft laten inspireren door de befaamde romanserie van Jean M. Auel. Els de Groen hielp haar het manuscript om te werken tot een volledig boek. Het slot biedt ruimte voor een vervolg en dat ligt inmiddels bij de uitgever.Een weg vol gevaar is vlot geschreven en als lezer raak je al snel gegrepen door de avontuurlijke belevenissen van de prehistorische verhaalfiguren. Het verhaal bevat veel spannende fragmenten al maakt de soms onvolledige uitwerking daarvan op verschillende plaatsen een ietwat zwakke indruk. De jonge Terpstra (1984) heeft in ieder geval tijd genoeg om te groeien als schrijfster. Ik heb daar, na dit opmerkelijk eerste optreden, alle vertrouwen in!Een aanrader voor leerlingen in de onderbouw van het vmbo.

Karlijn Stoffels – Een-nul voor de autisten(Querido, 2003)Loes, veertien jaar oud, is weggelopen van huis. Daar voelde ze zich niet begrepen door haar moeder en leed ze onder de handtastelijkheden van Joop, de vriend van haar moeder. Ze zwierf door de stad en hing rond op het centraal station. Ze was niet al te kieskeurig als mannen haar een slaapplaats aanboden. Een tijdje woonde ze in bij Steven, haar tekenleraar van school, die ze vertrouwde en bij wie ze zich veilig voelde. Totdat hij de zorg voor haar niet meer op kon brengen en samen met haar op zoek ging naar een kamer. Daar herinnert Loes zich echter niets van. In haar beleving stuurde Steven haar weg, omdat hij verliefd was op Selena. Loes laat zich vollopen met alcohol, slikt slaappillen en loopt de zee in. Ze wordt door een strandwandelaar gered van een zekere verdrinkingsdood en belandt in zwaar overspannen toestand in de gesloten afdeling van psychiatrisch centrum ‘Strandlust’. Ze is dan net vijftien geworden. Al snel mag ze naar de open afdeling. Ze krijgt werkpunten, moet meedoen aan de dagopeningen, groepstherapie, sociale vaardigheden, creatieve therapie en psychodrama. Loes vindt het aanvankelijk allemaal niets. Het enige wat ze wil is rondjes lopen en met rust gelaten worden. Ze wil al dat gezeur niet, voelt zich als een heks tussen de konijntjes. Ze kleedt zich ook als een heks, geheel in het zwart. Als ze haar gevoelscirkel moet tekenen, is ze snel klaar: een zwarte stip op een groot wit vel. Dankzij de intensieve begeleiding van mensen als Hans, Arno en Chantal krijgt ze haar leven stukje bij beetje op de rails. Maar het duurt lang voordat de therapeuten haar vertrouwen winnen. Een Franse jongen noemde haar ooit louche. Maanden later vond ze de betekenis in een woordenboek. Ze is louche Loesje, een onbetrouwbaar iemand waar een luchtje aan zit. Het is vooral Hans bij wie ze zich uiteindelijk op haar gemak voelt. Maar het vertrouwen in hem, loopt fikse averij op wanneer ze ontdekt dat hij verliefd is op Agnes met wie hij een kind verwacht. Al met al gaat Loes vooruit. De therapie doet haar goed en ze krijgt contact met de jongeren uit haar groep. Zo is daar Bartje die het spoorwegboekje uit zijn hoofd kent. Hassan die zich oprolt in een deken, omdat hij van mening is dat hij nog niet geboren is. Rayela die dagenlang als een standbeeld blijft stilstaan en Carmen die voortdurend handschoenen draagt, omdat ze bang is vies te worden. Vooral met Jared, één van de autisten, kan Loes het goed vinden. Hij was een wonderkind dat concertpianist zou worden, maar nu volhardt in een hardnekkig stilzwijgen en geen muziek meer uit de piano weet te krijgen. Tijdens een partijtje voetbal tegen de staf zijn het de autisten die op voorsprong komen. Maar Loes scoort ook als ze even later Jared voor het eerst tot spreken brengt: Een - nul voor de autisten! Loes heeft dan afstand gedaan van haar gothic look. Haar lievelingsdracht is nu een fluwelen joggingpak in zebraprint. Ze krabbelt verder overeind en mag op de dag van haar zeventiende verjaardag de kliniek verlaten. Eerst gaat ze een tijdje naar huis, tot er plaats is voor begeleid wonen. Maar ze heeft nog een lange weg te gaan. En daar is ze niet gerust op. Dat Karlijn Stoffels goed kan schrijven, bewees ze eerder in romans als Mosje en Reizele (1996) en Marokko aan de plas (2002). Een nul voor de autisten is opnieuw een juweel van een verhaal. Om het te schrijven liep Stoffels onder andere enige tijd mee in een therapeutische gemeenschap. Ze beschrijft de jeugdpsychiatrie van binnenuit door geheel in de huid van Loes te kruipen. En zo ontspint zich de wonderlijke geschiedenis van een loser zoals de hoofdpersoon het verhaal van haar leven noemt. Met veel gevoel voor tragiek, maar ook met de nodige humor beschrijft Stoffels knap en overtuigend wat er omgaat in het hoofd van de ik-persoon. En dat is waarachtig niet mis! Want je zit in de psychiatrie ‘omdat er iets in je kop scheef zit en niet omdat je een slechte adem hebt.’ Een boek om van te houden, zoals je dat vanzelf gaat doen van de bewoners van Strandlust: de patiënten en hun therapeuten. Vanwege de hoge literaire kwaliteit een boeiend verhaal voor derdeklassers vwo waarmee ze hun blik op de psychiatrie zeker zullen verruimen.



Eenboekjeopen.nl

over jeugdliteratuur